Tuga – Nevenka Alispahić

Rating: 10.00. From 1 vote.
Please wait...
Print Friendly, PDF & Email

Tuga kad naiđe

donese sa sobom sve
danima, noćima
mjesecima potiskivano,
oboji dan bojama plavih uvojaka
i najtoplijeg smeđeg pogleda,
dođe i ne dozvoljava da se potisne
duboko, najdublje otisne.

Dođe i donese košmare
i dok sve napolju ledi
sve se u duši zaleđeno otapa
i postaje jedna velika rijeka
koja nema mora u koje bi se izlila
pa kruži…kruži…utapa…guši…

Tuga…i ime jedno, ime svega,
pa i bola vrijedno…

I onda se krene putem zabranjenim
i onda se zapliva oblacima nedosanjanim
i onda se riječi uzjogune
pobune i zaurlaju
iz tamnice s bukom isteturaju
i ne daju se ukrotiti, ne daju se zatvoriti
traže svjetlost i traže pravdu
i naplate danak zatočenih dana
naplate uskraćenu im slobodu.

 

Danak uzme, pregršt zakopanih dijamanata
prospe po sebi i oko sebe,
po jedan za po svaki tren zatomljen, potisnut, zatvoren
po jedan nijemi krik za po jedan nezaborav zatočen
za po jedan bol namjerno sakriven
za po jedan osmjeh vješto iskrivljen.

 

Tuga, kad naiđe, zidove poruši
katance otključava
sve brane popuste
neukrotiva rijeka divlja i urniše
lekciju ponavlja, u vene je kleše,
ne potiskuje se, ne zatvara se
ono što u krvi piše,
ono što se cijelim bićem diše.

Tuga kad naiđe, pusti je…kap po kap,
kad god pokuca,
kap koja ne otiče, razara, odnosi

suza koja se ne isplače, kida i razdire

tihi ubica postaje.

 

©   Nevenka Savić Alispahić

FavoriteLoadingAdd to favorites

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_bye.gif  http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_good.gif  http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_negative.gif 
more...