Uranak – Rade Mijatovic

Please wait...
Print Friendly, PDF & Email

 

Zarudele na istoku ruze
pruzam ruke do neba dalje
dok slavuji liturgiju sluze 
dusa pesmu u vekove salje

Zov mladosti istopi mi lice
sidje jutro niz brezovo granje
zapevale lugom kukavice
srce suncu zuri u sretanje.

Ja nad sobom a nadamnom pesma
frula zori fruli na proplanku
snuje niti zlacana povesma
pa ispreda cilim na uranku.

Dan se radja zove i miluje
veo cvetni san mirisom pleni.
niko sebe u sebi ne cuje
sve se nebo od srca rumeni

Sidje sunce medju jablanove
prah veciti na zivot mirise
ja dozivam neko mene zove
Vaseljena jednom dusom dise

FavoriteLoadingAdd to favorites

412total visits,1visits today

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_bye.gif  http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_good.gif  http://poezijascg.com/poezija/wp-content/plugins/wp-monalisa/icons/wpml_negative.gif 
more...
 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.